VERSLAG
Tijdens en na “Leuven Kort Virtueel” werden achter de schermen druk besprekingen gevoerd met verschillende overheidsinstanties. De organisatie stond te trappelen om, na dit virtueel experiment, het “echte festival” terug leven in te blazen. Tot grote vreugde van de organisatie ging de Vlaamse Gemeenschap –waar Bert Anciaux de portefeuille Cultuur inmiddels op zak had- in op onze vraag. Het vertrouwen vanuit de Vlaamse Gemeenschap was groot, de subsidie aan het festival verhoogde substantieel. Het signaal was duidelijk: “Leuven Kort” moest blijven. Ook de provincie Vlaams-Brabant ging in op een voorstel de steun sterk te verhogen. Er werd voor het eerst bovendien een relatief grote sponsoringovereenkomst gesloten met MSN, die het festival financieel ondersteunde in ruil voor breedbandcontent. Alle meevallers samen bezorgden het festival een budget dat bijna het dubbele bedroeg van dat van 1999. Nog steeds een peulschil in vergelijking met gelijkaardige evenementen in de culturele sector, maar voldoende om tenminste een basisploeg van een 9-tal personen (organisatie, programmatie, layout/design, administratie, techniek, projectionisten, productie-assistenten) tijdelijk in dienst te nemen.
De 7de editie van “Leuven Kort” werd geen onverdeeld succes. In al haar ambitieen enthousiasme vergaloppeerde de organisatie zich in een al te groot evenement: “Leuven Kort 2001” bedroeg 75 publieke vertoningen, gespreid over 10 festivaldagen. Er werd gebruik gemaakt van 7 (!) verschillende locaties in de Leuvense binnenstad. Een te lang festival, te veel vertoningen, te ver uit elkaar gelegen locaties, het gebrek aan een festivalcentrum, een geflopte fuif, technische problemen met de projecties en bovendien 10 dagen lang druilerig regenweer en een ongezellig post 9/11-sfeertje zetten een domper op een op papier nochtans fantastisch ogend evenement. Voor het eerst stootte de organisatie ook tegen het plafond van haar bezoekerspotentieel. Waar er de voorbije jaren geen rem leek op de groei van “Leuven Kort” (van 480 naar 4300 in 5 jaar tijd) leken we nu het maximum bereikt te hebben.
Al was het niet al kommer en kwel. “Leuven Kort 2001” organiseerde met relatief groot succes een eerste Europese Kortfilmcompetitie en mocht de eerste internationale gasten en juryleden ontvangen. Ook de Vlaamse competitie kende terug grote bijval. Voornamelijk de Competitie voor Korte Fictiefilms kende een sterk jaar, met o.m. een juryprijs voor Brecht Vanhoenackes België-Turkije, een debuutprijs voor Dialing the Devil van Toon Aerts en een allereerste prijs voor het nadien nog zo vaak bekroonde Fait D'Hiver van Dirk Beliën. De prijsuitreiking was zonder meer een geslaagd en technisch foutloos evenement.
De organisatie leerde van de editie 2001 voornamelijk dat aan de snel stijgende publiekscijfers definitief een einde gekomen was -onterecht zo bleek later- , dat kwantiteit nooit mag voorgaan op kwaliteit en tenslotte -maar dat was al lang duidelijk- dat de nood aan één centraal festivalcentrum erg groot was.
|
